Frankowicze wygrali w TSUE przełomową sprawę dotyczącą pozwów SLAPP. Wyrok C-396/24

Trybunał Sprawiedliwości UE w jednoznaczny sposób stanął po stronie frankowiczów, uznając pozwy typu SLAPP za sprzeczne z fundamentalnymi zasadami prawa Unii. W wyroku C-396/24 TSUE stwierdził, że banki nie mają prawa żądać pełnej kwoty nominalnej kredytu, jeżeli kredytobiorca dokonywał już częściowych spłat. To orzeczenie bezpośrednio podważa wieloletnią strategię banków polegającą na zastraszaniu klientów pozwami o zwrot całego kapitału.

Frankowicze, którzy od lat musieli odpierać absurdalne żądania instytucji finansowych, otrzymali jasny sygnał – Unia Europejska nie akceptuje praktyk mających na celu zniechęcenie konsumentów do dochodzenia swoich praw. Wyrok TSUE oznacza realną ochronę przed taktyką „pozywaj, by uciszyć”, a jednocześnie wprowadza nowy standard w ocenie roszczeń banków. Jak zaznaczył podczas webinaru Kamil Chwiedosik, frankowicze w zdecydowanej większości przypadków spłacili już więcej, niż otrzymali w kredycie – co powinno natychmiast kończyć wszelkie roszczenia banków o kolejne spłaty.

Nie bez znaczenia jest fakt, że wyrok TSUE otwiera frankowiczom drogę do oddalania pozwów SLAPP już na wstępnym etapie procesu. Trybunał wprost wskazał, że działania banków, które mają charakter odstraszający wobec konsumentów, są niedopuszczalne. Oznacza to, że każdy frankowicz, wobec którego wystąpiono z takim roszczeniem, zyskał potężny oręż – europejski wyrok, który raz na zawsze zmienia reguły gry.

Polecamy artykuł: Frankowicze wygrali w TSUE przełomową sprawę dotyczącą pozwów SLAPP. Wyrok C-396/24.

WIBOR przed TSUE – rozprawa w sprawie C-471/24 i nowe pytania C-243/25

W historii batalii konsumenckich przeciwko bankom sprawa C-471/24 przejdzie do annałów jako pierwsza, w której legalność wskaźnika WIBOR została zakwestionowana na poziomie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Pytanie prejudycjalne, zadane przez Sąd Okręgowy w Częstochowie, dotyczyło zgodności mechanizmu ustalania WIBOR z dyrektywą 93/13/EWG o klauzulach abuzywnych. W centrum uwagi znalazła się sama konstrukcja wskaźnika – oparta na deklaracjach banków, a nie na rzeczywistych transakcjach rynkowych. Eksperci ŻBK podczas webinaru nie mieli wątpliwości: WIBOR to wskaźnik pozornie obiektywny, lecz w praktyce niedostatecznie kontrolowany i głęboko nieprzejrzysty dla przeciętnego konsumenta.

Sprawa ta może mieć dalekosiężne konsekwencje. Jeżeli TSUE uzna, że WIBOR narusza równowagę kontraktową na niekorzyść konsumenta, wówczas złotówkowicze – podobnie jak frankowicze – uzyskają podstawy do unieważniania umów zawierających klauzule odwołujące się do tego wskaźnika. Termin ogłoszenia opinii rzecznika TSUE został wyznaczony na wrzesień 2025 roku, a wyrok spodziewany jest pod koniec roku lub na początku 2026. Może to być początek rewolucji w polskim sektorze kredytowym.

Od sprawy częstochowskiej odrębnie rozwija się wątek zainicjowany przez Sąd Rejonowy w Przemyślu – C-243/25. W tym przypadku pytania prejudycjalne dotykają nie tylko legalności samego wskaźnika, lecz również kwestii transparentności jego wdrożenia i roli instytucji, które go ustalają. Sąd pyta, czy bank może legalnie stosować wskaźnik tworzony przez podmiot nieobjęty realnym nadzorem, pozbawiony powiązania z rynkiem i oderwany od ekonomicznych realiów transakcyjnych. Wątpliwości dotyczą także momentu zawarcia umowy – czy klient faktycznie był poinformowany o ryzyku, jakie niesie zastosowanie zmiennego wskaźnika o niejasnym mechanizmie.

Sprawa z Przemyśla może zatem stać się testem dla całego systemu weryfikacji umów kredytowych w Polsce. Podczas webinaru ŻBK podkreślano, że C-243/25 ma szansę rozszerzyć ochronę nie tylko na obecnych kredytobiorców, ale także na osoby, które zaciągnęły kredyty lata temu – często nieświadome pełnego zakresu ryzyka. Jeżeli TSUE potwierdzi te obawy, złotówkowicze zyskają nie tylko prawo do dochodzenia swoich roszczeń, ale i impuls do działania, który przez lata zarezerwowany był wyłącznie dla frankowiczów.

Dowiedz się więcej: WIBOR przed TSUE – rozprawa w sprawie C-471/24 i nowe pytania C-243/25

Wyrok NSA w sprawie restrukturyzacji banku Leszka Czarneckiego

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2025 roku był ciosem w legalność działań Bankowego Funduszu Gwarancyjnego podczas restrukturyzacji Idea Banku – instytucji niegdyś należącej do grupy kapitałowej Leszka Czarneckiego. Sąd uznał, że BFG dopuścił się rażącego naruszenia prawa, łącząc w jednej procedurze rolę projektanta, wykonawcy i kontrolera. Takie postępowanie zostało ocenione jako sprzeczne z zasadą bezstronności i niezależności administracji, a także z konstytucyjnym prawem do sądu.

Podczas webinaru Eksperci Życie Bez Kredytu przypomnieli, że działania BFG przy restrukturyzacji Getin Noble Banku miały niemal identyczny charakter – z tą różnicą, że dotyczyły dziesiątek tysięcy frankowiczów, którzy z dnia na dzień zostali pozbawieni realnego dostępu do środków i możliwości dochodzenia swoich roszczeń w sądzie. Wyrok NSA, choć bezpośrednio odnosi się do Idea Banku, ma znaczenie precedensowe dla sprawy Getin Banku. Przesądza bowiem, że BFG nie może działać arbitralnie i bez poddania swoich decyzji zewnętrznej, sądowej kontroli.

Dla frankowiczów to orzeczenie otwiera nową ścieżkę roszczeń – już nie tylko wobec banków, ale także wobec Skarbu Państwa. Jeśli bowiem decyzje o restrukturyzacji zostały podjęte z naruszeniem prawa, to odpowiedzialność za wynikłe szkody ponosi nie tylko sektor finansowy, ale również państwo, które dopuściło się bezprawia. Jak podkreślono podczas webinaru, Fundacja ŻBK przygotowuje pozwy o odszkodowania i zadośćuczynienia dla poszkodowanych klientów, których środki zostały przejęte bez rzeczywistej podstawy prawnej.

Sprawdź szczegóły: Wygrana w NSA w sprawie restrukturyzacji banku Leszka Czarneckiego.

Frankowicze ze spłaconymi kredytami i eurowicze dużym ryzykiem dla banków. Raport NBP

Zgodnie z najnowszym raportem Narodowego Banku Polskiego, frankowicze, którzy spłacili już swoje kredyty, pozostają jednym z największych ryzyk dla sektora bankowego. Ich roszczenia o zwrot nadpłat i odsetek ustawowych mogą sięgnąć miliardów złotych – i to w pełni uzasadnionych roszczeń. Luka rezerwowa, jaką muszą pokryć banki, została oszacowana na 40 miliardów złotych, z czego aż 10 miliardów dotyczy samych odsetek.

Podczas webinaru zwrócono uwagę na rosnącą aktywność także wśród eurowiczów – klientów z kredytami indeksowanymi i denominowanymi w euro. Ich sytuacja prawna, w świetle klauzul abuzywnych, jest bliźniaczo podobna do tej, z którą mierzą się frankowicze. Oznacza to, że fala pozwów może dopiero nadejść – a banki nie są na nią przygotowane.

Z analizy przedstawionej przez ekspertów ŻBK wyłania się jednoznaczny wniosek: sektor bankowy przez lata bagatelizował problem nieuczciwych umów. Teraz ponosi tego konsekwencje, a frankowicze – zarówno ci aktywni, jak i ci już spłaceni – odzyskują głos. Webinar był doskonałą okazją, by zrozumieć skalę zmian i przygotować się do dalszej walki o sprawiedliwość.

Polecamy artykuł: Frankowicze ze spłaconymi kredytami i eurowicze dużym ryzykiem dla banków. Raport NBP.

Nie byłeś na webinarze? Całe nagranie dostępne jest już teraz na naszym YouTube i Facebooku!

Frankowicze nie są sami. Z ŻBK zawsze wygrywają.