Słowa „pośrednio” i „z czasem” są w tym zdaniu równie ważne jak „skrócić”: efekt będzie różny między Sądami i nie nastąpi od razu. Wyjaśniamy mechanizm — kanał po kanale — zamiast powtarzać nagłówki o rewolucji.

Na tej samej półce w sekretariacie leżą sprawy CHF i WIBOR. Od 7 sierpnia w pierwszych ubywa czynności: nie trzeba rozpoznawać wniosków o zabezpieczenie, wyznaczać rozpraw, pisać pełnych uzasadnień. Ale żaden przepis nie przesuwa przez to drugich na początek kolejki — sprawa złotówkowa zyska dopiero wtedy, gdy zwolnione zasoby wydziału realnie wrócą do puli. Pisaliśmy po podpisie Prezydenta, że ustawa może skrócić spór z bankiem nawet o połowę — w sprawach frankowych, które obejmuje wprost: zyciebezkredytu.pl/prezydent-podpisal-ustawe-frankowa-raty-wstrzymane-z-mocy-prawa/. Dziś odpowiadamy na pytanie trudniejsze: co z tego wynika dla tych, których ustawa nie obejmuje.

Co ustawa usuwa z obciążenia Sądów

Skala jest bezprecedensowa, bo sprawy frankowe to dziesiątki tysięcy postępowań — z osobnym XXVIII Wydziałem „frankowym” Sądu Okręgowego w Warszawie na czele. W każdej z tych spraw ustawa likwiduje lub upraszcza konkretne czynności: wstrzymanie rat z mocy prawa zastępuje wniosek o zabezpieczenie, postanowienie i zażalenie banku; posiedzenia niejawne i pisemne zeznania zdejmują sprawy z wokand; uzasadnienia mogą być uproszczone, apelacje rozpoznają składy jednoosobowe, a umorzenia po cofnięciu środków przejmują referendarze. Do tego dochodzi strumień, który wysycha sam: półroczne okno zwrotu połowy opłat skłania banki do cofania beznadziejnych apelacji, a powództwo wzajemne rozpoznawane w jednym postępowaniu wygasza równoległe pozwy o kapitał. Poniższa tabela pokazuje, jak każdy z tych kanałów może — realnie, nie deklaratywnie — przełożyć się na sprawy WIBOR:

Dlaczego efekt będzie różny między Sądami

Odciążenie nie rozłoży się równo, bo nierówno rozłożone są sprawy frankowe. Po nowelizacji k.p.c. z 2023 r. pozwy CHF trafiają do Sądów miejsca zamieszkania konsumentów — więc wydziały w dużych ośrodkach, z tysiącami spraw frankowych w referatach, odczują zmianę najmocniej, a Sądy o śladowym udziale CHF nie odczują jej niemal wcale. Druga zmienna to struktura referatów: sędzia, któremu ubyło czynności frankowych, w pierwszej kolejności nadgania własne zaległości wszystkich kategorii — od spraw spadkowych po gospodarcze — a nie wyłącznie WIBOR. Trzecia to inercja wokand: terminy rozpraw są ułożone na miesiące naprzód i żaden przepis ich nie unieważnia. Dlatego uczciwa prognoza brzmi: pierwsze mierzalne efekty w wydziałach o dużym udziale CHF w horyzoncie dwóch–czterech kwartałów, gdzie indziej później i słabiej.

Sprawy okręgowe i apelacyjne

Warto rozdzielić dwie instancje, bo mechanizmy działają w nich inaczej. W pierwszej instancji efekt budują posiedzenia niejawne i koniec zabezpieczeń — narasta stopniowo, w miarę jak sprawy CHF przechodzą na nowy tryb. W drugiej instancji zadziałać może szybciej: fala cofnięć apelacji w oknie do początku lutego 2027 r. potrafi w kilka miesięcy zdjąć z wydziałów odwoławczych setki spraw frankowych, a umorzenia załatwiają referendarze. Paradoksalnie więc złotówkowicz może najpierw odczuć zmianę nie przy wyznaczeniu pierwszej rozprawy, lecz przy oczekiwaniu na termin apelacyjny. Dla spraw WIBOR — kierowanych przy wartości przedmiotu sporu ponad 100 tys. zł do Sądów Okręgowych, często do tych samych wydziałów, które prowadzą sprawy CHF — to istotna wiadomość planistyczna.

Czego ustawa nie daje złotówkowiczom

Uczciwa lista braków jest równie ważna jak lista nadziei:

• Brak wstrzymania rat z mocy prawa — raty w sprawie WIBOR wstrzymuje wyłącznie postanowienie o zabezpieczeniu (art. 730¹ i 755 k.p.c.), o które trzeba wnieść i które trzeba uzasadnić.

• Brak ustawowego trybu niejawnego — posiedzenia niejawne i pisemne zeznania są w sprawach złotowych możliwe na zasadach ogólnych k.p.c., ale zależą od decyzji Sądu, nie od nakazu ustawy.

• Brak okna zwrotu opłat — bank nie ma ustawowej zachęty do cofania apelacji w sprawach WIBOR; kalkulacja opiera się wyłącznie na ryzyku procesowym i biegnących odsetkach.

• Brak zmian merytorycznych — o wyniku sprawy złotowej decyduje standard obowiązków informacyjnych z wyroku C-471/24, nie przepisy ustawy frankowej.

Z tej listy wynika strategia, o której piszemy w całym klastrze złotówkowym: sprawę WIBOR wygrywa się materiałem — dokumentami procesu przedkontraktowego — a nie trybem. Pełną checklistę dokumentów po C-471/24 znajdziesz w artykule „Pół roku po wyroku C-471/24: co naprawdę zmieniło się w sprawach o WIBOR”.

Co przygotować wcześniej, żeby nie opóźnić własnej sprawy

Systemowe odciążenie jest poza Twoją kontrolą — ale najczęstsze źródło zwłoki leży po stronie powoda i da się je wyeliminować przed złożeniem pozwu:

• Zaświadczenie z banku zamów przed pozwem: historia wypłat i spłat potrafi iść tygodniami; sprawa złożona „na braki” czeka podwójnie.

• Skompletuj dokumenty przedkontraktowe: formularz ESIS, symulacje, oświadczenia o ryzyku, materiały sprzedażowe — wnioski dowodowe zgłoszone od razu nie generują kolejnych wymian pism.

• Sformułuj żądania kaskadowo: przemyślana konstrukcja od początku oszczędza modyfikacji powództwa, które cofają sprawę o miesiące.

• Wniosek o zabezpieczenie złóż z pozwem i kompletnie: wykazane roszczenie i interes prawny za pierwszym podejściem to jedna decyzja Sądu zamiast serii uzupełnień i zażaleń.

• Zadbaj o formalia: opłata, pełnomocnictwa, adresy i dane stron — wezwanie do usunięcia braków formalnych to najbanalniejszy, samodzielnie fundowany miesiąc zwłoki.

• Przygotuj się na tryb pisemny: staranne, wyczerpujące zeznania pisemne i wniosek o przesłuchanie zdalne pozwalają Sądowi zamknąć postępowanie dowodowe bez oczekiwania na salę.

FAQ — najczęstsze pytania Klientów

Czy ustawa frankowa dotyczy mojej sprawy o WIBOR?

Nie wprost — obejmuje wyłącznie konsumenckie kredyty i pożyczki hipoteczne CHF. Na Twoją sprawę może wpłynąć pośrednio: przez odciążenie wydziałów cywilnych, które prowadzą oba typy spraw.

Kiedy sprawy złotówkowe realnie przyspieszą?

Uczciwie: nie od razu i nie wszędzie. Pierwszych mierzalnych efektów można oczekiwać w horyzoncie dwóch–czterech kwartałów w wydziałach o dużym udziale spraw CHF; najszybciej zmiana może być odczuwalna w drugiej instancji, po fali cofnięć apelacji banków.

Czy w sprawie WIBOR mogę przestać płacić raty po złożeniu pozwu?

Nie. Ustawowe wstrzymanie rat dotyczy tylko CHF. W sprawie złotowej raty wstrzymuje dopiero postanowienie Sądu o zabezpieczeniu — do jego doręczenia płacisz zgodnie z harmonogramem.

Czy warto wstrzymać się z pozwem WIBOR, aż sądy się odkorkują?

Nie. Kolejka działa według dat wpływu — czekanie oznacza start z dalszego miejsca, dłuższy bieg przedawnienia do analizy i kolejne raty płacone z kwestionowanej umowy. Odciążenie skonsumują najpierw sprawy już złożone.

Co najbardziej opóźnia sprawy złotówkowiczów niezależnie od sądów?

Braki po stronie powoda: pozew bez zaświadczenia z banku, niekompletne dokumenty przedkontraktowe, wadliwy wniosek o zabezpieczenie i braki formalne. To jedyne elementy czasu postępowania, które kontrolujesz w całości — i dlatego od nich zaczynamy każdą sprawę.

Kompletuj dowody przed pozwem — odciążenie Sądu nie naprawi braków w dokumentacji

Departament ds. kredytów złotówkowych ŻBK przygotuje Twoją sprawę WIBOR tak, by nie czekała na nic, co zależy od Ciebie: zaświadczenie z banku, dokumenty przedkontraktowe, kaskadowe żądania i kompletny wniosek o zabezpieczenie. O tempo Sądu zadba system — o gotowość sprawy my. Bezpłatna analiza: info@zyciebezkredytu.pl